PYXIDA%20MAGAZINE%20%202%20creat%20LOGO%

Η αλλεργική ρινίτιδα

Η αλλεργική ρινίτιδα είναι μία ιδιαίτερα συχνή νόσος, που συχνά υποτιμάται και ένας σημαντικός αριθμός ασθενών καταφεύγει σε φάρμακα, που δεν απαιτούν ιατρική συνταγή ή σε άλλες μη αποτελεσματικές, ακόμα και μη εγκεκριμένες μεθόδους.

H αλλεργική ρινίτιδα είναι μία αντίδραση υπερευαισθησίας του ρινικού βλεννογόνου, μετά από έκθεση σε αλλεργιογόνες ουσίες. Τα συμπτώματά της είναι η ρινική καταρροή, η ρινική συμφόρηση (μπούκωμα), το φτέρνισμα και ο κνησμός (φαγούρα) στη μύτη.


Οι ουσίες που προκαλούν την αλλεργία δεν είναι παθογόνες, αλλά αβλαβείς ουσίες του περιβάλλοντος, στις οποίες κάποια άτομα παρουσιάζουν αντίδραση ευαισθησίας.

Τέτοιες ουσίες είναι η γύρη, κάποια φυτά όπως το περδικάκι, το άνθος της ελιάς, μύκητες, τριχώματα ζώων, ακάρεα, κάποια έντομα, το τρίχωμα των οικιακών ζώων κλπ.


Η διάγνωση στηρίζεται στο ιστορικό, στην κλινική εξέταση αλλά και στο οικογενειακό ιστορικό, αφού η αλλεργία έχει σαφή γενετικό χαρακτήρα. Επιπλέον τη διάγνωση βοηθάει, το ότι συχνά η αλλεργική ρινίτιδα συνοδεύεται από επιπεφυκίτιδα. Τέλος, κάποια νοσήματα όπως είναι το αλλεργικό άσθμα, ο χρόνιος βήχας, η ιγμορίτιδα, οι ρινικοί πολύποδες, οι αδενοειδείς εκβλαστήσεις (κρεατάκια) και η δυσλειτουργία της ευσταχιανής σάλπιγγας, συχνά συνοδεύουν την αλλεργική ρινίτιδα.

Η αντιμετώπιση της αλλεργικής ρινίτιδας δεν είναι εύκολη, γιατί δεν είναι εύκολη η απαλλαγή του ασθενούς από την αλλεργιογόνο ουσία. Το πρώτο βήμα είναι ο ασθενής να αποφύγει όσο μπορεί τις αλλεργιογόνες ουσίες που έχει διαπιστώσει ότι τον ενοχλούν.

Αν ο ασθενής δεν έχει σοβαρό πρόβλημα, η θεραπεία μπορεί να περιοριστεί σε τοπικά αντισταμινικά, αποσυμφορητικά και σε συστηματικά αντισταμινικά (χάπια).


Το αποτελεσματικότερο φάρμακο για την αλλεργική ρινίτιδα είναι το κορτικοστεροειδές, που θα αντιμετωπίσει τη φλεγμονή, θα μετριάσει την αλλεργία και θα βελτιώσει την αναπνοή του ασθενούς. Νεότερα φάρμακα που δρουν σε ειδικούς μηχανισμούς της αλλεργικής αντίδρασης είναι επίσης βοηθητικά.


Σημαντικό κομμάτι της θεραπείας είναι το συχνό πλύσιμο της μύτης με φυσιολογικό ορό, που απομακρύνει μηχανικά ένα πολύ μεγάλο μέρος των αλλεργιογόνων ουσιών από αυτήν.


Αν η αλλεργική ρινίτιδα δεν ανταποκριθεί στις παραπάνω θεραπείες το επόμενο βήμα είναι η αλλεργιολογική εξέταση με ειδικές εξετάσεις αίματος, αλλεργικά τεστ και περαιτέρω παρέμβαση με ανοσοθεραπεία.


Αν όλα τα προηγούμενα δεν φέρουν αποτέλεσμα, η χειρουργική αντιμετώπιση υπό συγκεκριμένες ενδείξεις μπορεί να υποβοηθήσει τη θεραπεία της αλλεργικής ρινίτιδας. Τα τελευταία χρόνια χρησιμοποιείται η μέθοδος της κογχοπηξίας με ραδιοσυχνότητες που δίνει αποτελεσματική λύση, αλλά περιορισμένη χρονικά σε 3-5 έτη. Η επέμβαση γίνεται με τοπική αναισθησία και είναι ανώδυνη.


Ένα ποσοστό 30% των ασθενών που αντιμετωπίζουν σωστά την αλλεργική ρινίτιδα, παρόλα αυτά δεν θεραπεύεται ικανοποιητικά. Επιπλέον, επειδή η αλλεργική ρινίτιδα είναι μία νόσος που δεν απειλεί τη ζωή, δεν της δίνεται η δέουσα σημασία και οι ασθενείς δεν πάνε στο γιατρό, αλλά καταφεύγουν σε εύκολες λύσεις, όπως η αγορά ενός σκευάσματος από το φαρμακείο, που δεν θεραπεύει το πρόβλημα.


Ο ωτορινολαρυγγολόγος είναι αυτός που θα αποφασίσει την ενδεδειγμένη εξατομικευμένη αγωγή, λαμβάνοντας υπόψη του τόσο τις διεθνείς κατευθυντήριες γραμμές και τα πρωτόκολλα θεραπείας, όσο και τις εξελίξεις στο χώρο, προκειμένου να ελέγξει τα συμπτώματα του ασθενούς και να βελτιώσει την ποιότητα ζωής του.


ΕΛΕΝΗ Ν. ΠΑΝΤΖΟΠΟΥΛΟΥ, MD

Χειρουργός - Ωτορινολαρυγγολόγος

ΕΝΗΛΙΚΩΝ – ΠΑΙΔΩΝ