PYXIDA%20MAGAZINE%20%202%20creat%20LOGO%

«Θυμός: ένα πολύτιμο συναίσθημα»



Ο παρεξηγημένος θυμός

Ο θυμός είναι ίσως το πιο παρεξηγημένο συναίσθημα. Μας τρομάζει και θέλουμε να τον διώξουμε μακριά ή να υποκριθούμε ότι δεν υπάρχει. Μεγαλώνοντας τα παιδιά μας με τις φράσεις: «μη θυμώνεις», «μα, γιατί θύμωσες τώρα;», «είναι κακό να θυμώνεις», «καταλαβαίνω ότι θύμωσες, αλλά...» τους μαθαίνουμε ότι ο θυμός είναι ένα πολύ κακό κι επώδυνο συναίσθημα που όχι μόνο δε χρησιμεύει σε τίποτα, αλλά έχει και πολύ άσχημες συνέπειες.


Οι αντιδράσεις των παιδιών

Έτσι, σιγά σιγά τα παιδιά όταν νιώθουν θυμό ενοχοποιούν τον εαυτό τους, αισθάνονται άβολα και είτε τον εκφράζουν άτσαλα είτε προσπαθούν να τον κρύψουν και να τον βάλουν στην άκρη. Ενώ όταν οι γονείς θυμώνουν, τα παιδιά φοβούνται και νιώθουν ότι δεν τα αγαπούν.


Η χρησιμότητα του θυμού

Στην πραγματικότητα δεν υπάρχουν αρνητικά συναισθήματα, όλα είναι πολύ χρήσιμα και σημαντικά. Ο θυμός είναι το συναίσθημα που νιώθουμε όταν απειλούμαστε, όταν εμποδίζεται μια σημαντική μας ανάγκη. Μας βοηθά να αντιδράσουμε και να προστατευθούμε. Ειδικά στις σχέσεις μας με τους άλλους ανθρώπους ο θυμός είναι πολύτιμος. Δείχνει τα όριά μας, τι θέλουμε και τι δε θέλουμε, τι μας ενοχλεί και τι μας αρέσει. Έτσι, όταν ο θυμός επικοινωνείται σωστά γίνεται «συναίσθημα - κλειδί» που βελτιώνει την ποιότητα των σχέσεων και φέρνει τους ανθρώπους πιο κοντά.


Ο ρόλος του γονέα

Στην πραγματικότητα η παρεξήγηση του πολύτιμου θυμού με κάτι αρνητικό, δεν έχει να κάνει με το ίδιο το συναίσθημα, αλλά με τη διαχείρισή του. Ο θυμός είναι κινητήριος δύναμη, αρκεί να χρησιμοποιείται θετικά κι όχι καταστροφικά. Γι’ αυτό, αντί να στιγματίζουμε ένα σημαντικό συναίσθημα, είναι προτιμότερο να μάθουμε στα παιδιά μας να το ονομάζουν, να το καλοδέχονται, να το εκφράζουν και να το αξιοποιούν σωστά, προάγοντας τις σχέσεις με τους άλλους. Αυτό επιτυγχάνεται τόσο με την ίδια μας τη συμπεριφορά - πρότυπο όταν εμείς θυμώνουμε, όσο και με τα λόγια και τις πράξεις μας όταν τα ίδια τα παιδιά θυμώνουν. Αφού λοιπόν καταφέρουμε να αναδείξουμε την αξία του θυμού, στόχος μας είναι να μπορούν τα παιδιά να βρίσκουν: την πηγή του θυμού (με ποιον θύμωσαν, ποια ανάγκη τους εμποδίστηκε κάθε φορά), το σωστό μέτρο (η ένταση του θυμού σε αντιστοιχία με το ερέθισμα) και τον σωστό τρόπο επικοινωνίας του θυμού ώστε η συζήτηση να προχωρά σταδιακά από τον θυμό στην επιθυμία (δηλαδή από το τι δε θέλω στο τι θέλω) και στην ανεύρεση λύσεων για το θέμα.


Ο ρόλος της ψυχοθεραπείας παιδιών κι εφήβων

Στα παιδιά που παρουσιάζουν δυσκολίες στη διαχείριση του θυμού ή μεγάλο εσωτερικευμένο θυμό, η θεραπευτική παρέμβαση βοηθά στην εξωτερίκευση και επεξεργασία των συναισθημάτων και στην ανάπτυξη τεχνικών σωστής έκφρασης. Διευκολύνεται έτσι η ομαλή ψυχοκοινωνική εξέλιξη του παιδιού ώστε να γίνει ένας ισορροπημένος ενήλικας, με τη γνώση πλέον ότι ο θυμός δεν είναι επίθεση προς τον εαυτό ή τον άλλον, αλλά εκδήλωση μιας επιθυμίας και πλησίασμα.


ΖΩΗ ΜΥΛΩΝΑΚΗ Ψυχολόγος, MSc