PYXIDA%20MAGAZINE%20%202%20creat%20LOGO%

Συνομιλώντας με έναν έφηβο


Πριν λίγο καιρό με πλησίασε ένας έφηβος θέλοντας να μιλήσει, όπως μου είπε, γιατί κανείς δεν τον καταλαβαίνει. Ήταν πολύ προβληματισμένος, πολύ μόνος. Φαίνονταν πως βρίσκεται σε αδιέξοδο. Καθίσαμε λοιπόν και αρχίσαμε την κουβέντα.

π. Νικόλαος: Τι είναι αυτό που σε βασανίζει;

Έφηβος: Δεν με καταλαβαίνει κανείς. Με όλους τσακώνομαι. Νομίζω πως όλους τους στενοχωρώ…

π. Νικόλαος: Στάσου, πόσο χρονών είσαι;

Έφηβος: Είμαι 15 χρονών.

π. Νικόλαος: Στην ηλικία που είσαι βιώνεις μια σημαντική και κρίσιμη περίοδο της ζωής σου. Την Εφηβεία. Η εφηβεία ξεκινά από τα 12 έως τα 21, ποικίλει από άνθρωπο σε άνθρωπο, από αγόρι σε κορίτσι, από νέο της πόλης σε νέο της επαρχίας και άλλα. Σε αυτή λοιπόν την περίοδο της ζωή σου συμβαίνουν δυο πολύ σημαντικά πράγματα, πρώτον διαμορφώνεται το σώμα σου (το σώμα του ανθρώπου, αγόρι ή κορίτσι) και δεύτερον διαμορφώνεται η θέση σου στην κοινωνία ή καλύτερα εισάγεσαι στην κοινωνία.

Έφηβος: Δηλαδή πάτερ!!!

π. Νικόλαος: Δηλαδή οι αδένες που έχεις στο σώμα σου πιάνουν δουλειά και διαμορφώνουν την σωματική σου διάπλαση. Εκκρίνουν ουσίες, οι οποίες αναπτύσσουν τους μυς, διαμορφώνουν το ύψος, αρχίζει η τριχοφυΐα, η έμμηνος ρύση στις γυναίκες, καθορίζουν τον σωματότυπό σου, κ.α. Αυτή η διαδικασία είναι επίπονη και επώδυνη. Αν φανταστείς πως σε εμάς τους ενήλικες αν ένας αδένας τροποποιηθεί π.χ ο Προστάτης, ο Θυρεοειδής, αλλάζει η συμπεριφορά μας, έχουμε νεύρα, δεν είμαστε συγκαταβατικοί και συνεργάσιμοι με τίποτε και με κανέναν. Τώρα σε εσένα δουλεύουν όλοι οι αδένες και δουλεύουν υγιείς μεν, αλλά στο έπαρκο. Συμβαίνει αυτό εσωτερικά και δεν είναι διαχειρίσιμο. Τρελαίνεσαι κυριολεκτικά, δεν ανέχεσαι τίποτα, δεν συμβιβάζεσαι με τίποτε, δεν ορίζεις τις κινήσεις σου, την συμπεριφορά σου.

Έφηβος: Τώρα που το λέτε νομίζω πως βλέπω τον εαυτό μου. Σπρώχνω τους συμμαθητές μου και μου λένε πως βάζω πολύ δύναμη γιατί τους μισώ, αλλά εγώ δεν τους μισώ ούτε καν καταλαβαίνω πως βάζω δύναμη και τους πονώ.

π. Νικόλαος: Γιατί την συμπεριφορά σου την ελέγχεις;

Έφηβος: Να σας πω. Δεν φταίω πάντα εγώ. Αφού σε ότι λέω οι γονείς μου,…και όχι μόνο, δεν με καταλαβαίνουν. Είναι αντίθετοι.

π. Νικόλαος: Εδώ πάμε για το δεύτερο που αλλάζει στην ζωή σου. Η εδραίωση της προσωπικότητας. Μεταβαίνεις από την παιδική ηλικία στην ενηλικίωση. Γίνεσαι άνδρας (τα κορίτσια αντίστοιχα γυναίκες). Πρέπει μέσα στο κοινωνικό σύνολο να πάρεις την θέση σου. Για να επιβιώσεις και να μην χαθείς, μην περάσεις απαρατήρητος, προσπαθείς να επιβληθείς και καλά κάνεις, λέω εγώ. Υψώνεις το εγώ σου, είσαι ανυποχώρητος στις θέσεις σου, είσαι πεισματάρης, γίνεσαι εγωιστής. Έχεις την αίσθηση πως κανείς δεν σε αποδέχεται, κανείς δεν σε καταλαβαίνει και έτσι γίνεσαι σκληρός και κρατάς αποστάσεις. Με αποτέλεσμα να κλείνεσαι στον εαυτό σου.

Έφηβος: Καλύτερα έτσι παρά με όλους αυτούς τους στενοκέφαλους και ξεροκέφαλους.

π. Νικόλαος:Να σε ρωτήσω κάτι; Έχεις διαπιστώσει πως κάθε φορά που τσακώνεσαι, διαφωνείς, αποστασιοποιείσαι από την παρέα, δεν επικοινωνείς με τους γονείς και υπάρχει ένταση, μένεις μόνος. Κλείνεσαι στον εαυτό σου. Στεναχωριέσαι.

Έφηβος: Ναι. Εεε δεν είναι και ότι καλύτερο…

π. Νικόλαος: Μπράβο, αυτό σημαίνει πως είσαι καλό παιδί. Όλα τα παιδιά είστε καλά. Έχεις εσωτερικές αντιστάσεις. Μετανιώνεις που τους πλήγωσες με την συμπεριφορά σου, κλείνεσαι στο δωμάτιό σου και κλαις. Γιατί πάλι να φωνάξω; Γιατί να τσακωθώ; Γιατί να στεναχωρήσω τους γονείς μου; Δεν ελέγχεται ο θυμός, δεν ελέγχεται η οργή, δεν ελέγχεται τίποτα στην ζωή σου. Αλλά από την άλλη πρέπει στην ζούγκλα της κοινωνίας, γιατί ζούγκλα φαίνεται στα μάτια ενός εφήβου, να σταθείς και να είσαι υπολογίσιμος. Ναι είμαι εδώ, δηλώνεις. Παίρνεις λοιπόν την θέση σου στον κόσμο των μεγάλων, των ενηλίκων. Όλα πρέπει να τα αμφισβητήσεις, να τα αλλάξεις, να τα διορθώσεις.

Έφηβος: Γιατί λειτουργεί τίποτα σωστά; Εσείς είστε ευχαριστημένος με τον κόσμο που φτιάξατε;

π. Νικόλαος:Έχεις δίκιο. Ούτε εγώ ήμουν ευχαριστημένος, ούτε ο πατέρας μου, ούτε ο παππούς μου, κανείς. Της εφηβείας δικαίωμα είναι. Είναι η όρεξη να δημιουργήσω στα νιάτα μου και μετά ο άνθρωπος βλέπει πως μόνος του προσπαθεί, κουράζεται, δεν υπάρχουν οι ιδεατές συνθήκες να φτιάξει τον κόσμο, απορροφάται και εγκλιματίζεται ο καθένας μας στην καθημερινότητα. Αυτό δεν σημαίνει πως κατατρώει η κοινωνία τον άνθρωπο. Προσπαθεί, αγωνίζεται, δίνει τον καλύτερο εαυτό του αλλά δεν αλλάζει ο κόσμος.

Έφηβος: Δεν γίνεται χωρίς την εφηβεία;

π. Νικόλαος: Η εφηβεία είναι η μετάβαση από την παιδική ηλικία, όπως σου είπα, στην ενηλικίωση. Θέλει πολύ υπομονή και ανεκτικότητα από εμάς τους γονείς, που πολλές φορές δεν μπορούμε να την έχουμε. Θέλει και από εσάς τους εφήβους να κρατάτε την ορμή σας, να ελέγχετε το «θηρίο» που βράζει μέσα σας. Που είναι έτοιμο να κατασπαράξει τα πάντα. Να ποδοπατήσει ότι βρεθεί εμπόδιο στο δρόμο του. Να ισοπεδώσει ότι διαφωνεί. Να εξαλείψει το «κατεστημένο». Σε συμβουλεύω να προσπαθείς να μην έχεις έντονα ξεσπάσματα. Να προσπαθείς να θυμάσαι, «δεν θα αλλάξω μονομιάς τον κόσμο», «μην πω κουβέντες για τις οποίες θα μετανιώσω και με τις οποίες θα πικράνω τους άλλους». Εφηβεία θα περάσεις, να την περάσεις ήπια, χωρίς εντάσεις και ξεσπάσματα. Προσπάθησε να έχεις μέσα σου γαλήνη και ηρεμία. Να διαχειριστείς το θηρίο και να μην του επιτρέψεις να καταστρέψει τα πάντα γύρω σου. Αυτό κάνει ο πόλεμος, επιβάλει δια της βίας το καλό, αλλά αφήνει πίσω του πληγές και θάνατο. Δεν ξέρω αν σε βοήθησα αλλά χάρηκα πολύ που είσαι εδώ σήμερα.

Έφηβος: Και εγώ ευχαριστώ πάτερ, νομίζω πως αν και δύσκολο αξίζει να προσπαθώ να διαχειριστώ τον εαυτό μου, τις δυνάμεις μου. Θα προσεύχεστε για εμένα;

π. Νικόλαος: Αυτή είναι η αποστολή μου και αυτό αγαπώ περισσότερο από όλα, την προσευχή για τους ανθρώπους και εσύ να προσεύχεσαι για τον εαυτό σου. Η προσευχή είναι το αντίδοτο στον θυμό και την παρόρμηση. Ο Θεός να σε ευλογεί. Καλή δύναμη στον αγώνα σου.

π. ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΠΑΠΠΑΣ

Εφημέριος Ι.Ν. Αγίας Μαρίνης Αρτέμιδος